Blanco labels invullen met handgeschreven tekst: tips voor mooi schrift

Er is iets bijzonders aan een cadeau met een zelf geschreven label. Je ziet het meteen: hier heeft iemand de tijd voor genomen.

Maar laten we eerlijk zijn, schrijven op een klein wit labelletje is best lastig.

De letters worden krom, de inkt vloeit uit, of het schrift ziet eruit alsof een kind het heeft gedaan. Gelukkig hoeft dat niet.

Begin met de pen, niet met het label

Voordat je ook maar één letter neerzet, moet je de juiste pen hebben.

En dat is eerlijk gezegd waar het al misgaat bij de meeste mensen. Een gewone balpen of een viltstift uit de kantlijn van de Hema werkt niet. Die geven te veel inkt tegelijk, en op een klein label is er gewoon geen ruimte voor dat soort fouten.

Wat wél werkt: een fineliner of een gelpen met een dunne punt. Stabilo of Sakura Pigma Micron zijn merken die ik vaak zie werken.

De inkt droogt snel, loopt niet uit, en je kunt er scherpe lijnen mee maken.

Kies een punttekening van 0,3 of 0,4 millimeter. Dat lijkt klein, maar op een label van bijvoorbeeld 70 bij 35 millimeter is dat precies goed. Een andere optie is een brushpen, als je dat schilderachtige, opvallende schrift wilt. Maar daarvoor heb je wel oefening nodig. Voor dagelijkse labels, bijvoorbeeld voor in de voorraadkast of op geschenken, is een fineliner eenvoudiger en voorspelbaarder.

Kies het juiste label

Niet elk wit label is hetzelfde. Wat me opvalt is dat veel mensen het goedkoopste pakje labels pakken, zonder naar het papier te kijken.

En dan verbaast het hen dat de inkt uitsmelt of dat het label kromtrekt.

Goede blanco labels zijn gemaakt van coated karton of een stevig papier met een glad oppervlak. Dat glad oppervlak zorgt ervoor dat de inkt op het papier blijft zitten, in plaats van erin te trekken. Het verschil met goedkoper papier is hoorbaar, letterlijk: je hoort de pen schuiven in plaats van plakken.

Labels met een gaatje zijn handig voor geschenken, rechthoekige labels werken goed voor dozen en potjes. En als je echt veel labels nodig hebt, koop dan een vel met tien stuks. Die zijn vaak net iets beter van kwaliteit dan de losse zakjes uit de schappen van een supermarkt.

Schrijf eerst op een kladblaadje

Dit klinkt misschien als een extra stap, maar het maakt echt het verschil. Schrijf je tekst eerst een keer op een los velletje papier.

Kijk hoe groot je letters zijn, hoeveel ruimte je nodig hebt, en of de tekst past binnen de breedte van het label. Wat ik zelf doe: ik trek lichte hulplijnen met een potlood op het label. Niet zwaar, gewoon een subtiele onderstreping waarop de tekst komt.

Die lijnjes haal je later weg, of ze vallen gewoon weg tussen de letters door.

Het geeft je een leidraad zonder dat het zichtbaar blijft. En hierbij geldt: hoe kleiner het label, hoe simpeler je letters. Je hoeft geen kalligraaf te worden. Maar zorg dat de letters even breed zijn, en dat de ruimte tussen de woorden gelijk blijft. Dat alleen al maakt een label er veel verzorgder uit zien.

De grootte van je schrift doet er toe

Op een klein label moet je tekst goed leesbaar zijn. Dat klinkt logisch, maar je zou niet geloven hoeveel labels ik heb gezien waarop de tekst zo klein is dat je een loep nodig hebt.

Een goed uitgangspunt: maak je letters minimaal 3 millimeter hoog. Kleiner wordt al snel onduidelijk, vooral als je pen een beetje dikker is.

En gebruik geen schreef als je kunt. Blokletters zijn op kleine oppervlakken beter leesbaar, en ze zien er vaak net zo mooi uit. Wil je toch schreef?

Zorg dan dat de schuine lijnen niet te dun worden. Een te dun schreef op een glad label kan er vloekend uitzien. Dikker schrijven, of een pen met een iets dikkere punt kiezen, helpt hierbij.

Laat de inkt droegen voor je het raakt

Dit is de fout die iedereen maakt: je schrijft je mooie tekst, en dan pak je het label vast om er een lint om te doen. En meteen zie je een vette vingerafdruk midden door je werk heen.

Fineliner en gelpen drogen snel, maar niet onmiddellijk. Wacht dus minstens dertig seconden voordat je het label aanraakt. En houd het label vast bij de randen, niet midden op het geschreven stuk.

Wat ik trouwens ook handig vind: als je veel mooie cadeau-labels en tags tegelijk maakt, leg ze dan op een gladde ondergrond, zoals een stuk glaspapier of een plastic blad.

Dan kunnen ze drogen zonder ergens aan te plakken, en kun je ze later netjes opbergen.

Combineer met kleur voor extra structuur

Blanco labels zijn mooi vanwege hun eenvoud, maar soms wil je iets meer. Kleurenstickers of vrolijke washi tape als decoratie zijn dan een fijne toevoeging.

Je kunt ze gebruiken om een klein kleurvlakje naast de tekst te plakken, of om labels voor verschillende categorieën van elkaar te onderscheiden. Denk aan rode stickers voor cadeaus, blauwe voor de voorraadkast, groene voor de keuken. Gebruik voor een ambachtelijke look ook eens labels met touwtje.

Het brengt overzicht aan zonder dat je veel moeite hoeft te doen.

En het ziet er verzorgd uit, juist omdat het zo subtiel is. Let wel op dat je de stickers na het schrijven plakt, niet ervoor. Anders schrijf je over de sticker heen, en dat ziet er slordig uit.

Oefenen maakt het verschil

Handgeschreven tekst op labels is een vaardigheid, net als vouwen of strikken. De eerste keer lukt het misschien niet perfect, maar na vijf of tien labels merk je dat je een ritme krijgt.

De letters worden gelijkmatiger, de druk op de pen wordt consistenter, en je schrijft sneller. Ik raad iedereen aan om een paar labels te gebruiken als oefenmateriaal. Schrijf er iets randoms op, kijk hoe het staat, en probeer het opnieuw.

Na een tijdje heb je een gevoel voor hoe groot je moet schrijven, hoeveel druk je op de pen moet zetten, en hoe je letters het beste vormt.

En als het even niet lukt? Dan plak je er gewoon een nieuw label overheen. Blanco labels zijn niet duur, en de moeite waard voor een resultaat waar je trots op bent.